Gdzie Taboru lśniąca wstęga wije się

Tytuł nieco przewrotny, bo chociaż post jest relacją ze spaceru z Rymanowa do Zdroju, nie będzie w nim nic o tej jakże uroczej rzeczce. Po drodze wspominałam starożytne czasy kolonii w Rymanowie Zdroju i opowiadałam Nunie, jak to codziennie przez 3 tygodnie musiałam jeść na śniadanie zupy mleczne z paskudnymi kożuchami na wierzchu ( do teraz zapach ciepłego mleka budzi we mnie mdłości) a na kolacje paskudny salceson zaś nocami aktywne myszy nie pozwalały nam spać. Ale wcale nie było tak źle, chodziliśmy na wycieczki po okolicy, poznałam fajne koleżanki a dzięki inhalacjom przestałam chorować. I to właśnie podczas inhalacji śpiewaliśmy taką piosenkę:

Gdzie Taboru lśniąca wstęga wije się,
pośród lasów, jakie spotkasz tylko w śnie,
tam gdzie słońce świeci jasniej
i do gwiazd jest bardzo blisko,
leży najpiękniejsze w Polsce uzdrowisko
Ref.: Rymanów, Rymanów, Rymanów,
        kto go pozna, ten przyjedzie tutaj znów,
        pijąc mineralną wodę,
        zyskasz zdrowie i urodę,
        mnóstwo pięknych przeżyć czeka cię tu.

Nie znam autora tej piosenki ale jest w niej wiele prawdy, bo istotnie zyskałam zdrowie (co do urody to jest to rzecz dyskusyjna) i spotkało  mnie tu kilka pięknych przeżyć, miałam nawet okazję pracować w Zdroju przez jakiś czas. Znam więc okoliczne ścieżki dość dobrze ale jeszcze nigdy szłam szlakiem kapliczek. Co prawda nie jest on specjalnie oznaczony, wiedzie polami nad Posadą, od Rymanowa w kierunku Zdroju. Trasa w sam raz na popołudniowy spacer.

Będąc w Zdroju nie mogłyśmy sobie odmówić przyjemności spaceru na zimowitową łąkę, chociaż przy wejściu do lasu są takie ostrzeżenia:

Całkiem niedawno pracownik leśny miał w okolicy spotkanie z niedźwiedziem.

W lesie jeszcze zielono, choć czuć już nadchodząca jesień.

A sądząc po ilości opału, zapowiada się sroga zima :)

Pozdrawiam serdecznie, szczególnie tych, którzy dotrwali do końca postu :)