Jesienny wianek

Wiem, to karygodne wrzucać posty raz na pół roku. Ale tak to już jest, jak się próbuje złapać kilka srok za ogon. Poprawy obiecać nie mogę, przynajmniej nie w najbliższym czasie.

Szydełkowe żołędzie zainspirowane Pinterestem

Pozdrawiam wytrwałych :)

Jesiennie i śliwkowo

Pada, mży i siąpi od kilku dni. Z niepokojem obserwujemy z Nuną prognozy pogody na wszystkich możliwych portalach, niestety wszystkie zgodnie zapowiadają deszczowy weekend a więc nici z podziwiania zimowitów na rymanowskich łąkach. Na pociechę można upiec ciasto ze śliwkami :)

A konkretnie z budyniem i śliwkami:

Ciasto kruche:
2 i 3/4 szkl. mąki pszennej
1szkl. cukru pudru
30 dag masła
4 żółtka
Składniki posiekać, zagnieść, podzielić na 2 części. Jedną wylepić blaszkę i podpiec ok. 15min w temp. 180 stopni a drugą włożyć do zamrażalnika na ok. 1 godz.

Masa budyniowa:
4 szkl, mleka
2 budynie waniliowe
1/3 szkl cukru
1 kg śliwek pokrojonych na ćwiartki

Budynie ugotować wg przepisu na opakowaniu, dodać cukier. Na podpieczony spód wylać ostudzony budyń i ułożyć śliwki. Na wierzch zetrzeć na tarce o grubych oczkach 2 cz. ciasta. Piec ok. 40min przy włączonej górnej grzałce piekarnika.
Smacznego :)

A na pociechę kilka zdjęć z wczorajszego spaceru. Po południu rozpogodziło się na chwilę, poszliśmy więc pobiegać na łąki.

Cudne manowce

Przyznaję się bez bicia - niczego ostatnio nie uszyłam ani nie wydziergałam. Nie potrafię się skupić na niczym poważnym bo... zakochałam się :)  Włóczymy się z obiektem moich westchnień po okolicznych łąkach i bezdrożach, ku uciesze Florka, który nam towarzyszy.

w oddali kościół w Korczynie

Obiekt moich westchnień ma na imię Nikon i jest absolutnie cudowna lustrzanką :) I bez obaw, jak się nim nacieszę i przetestuję wszystkie funkcje, wrócę do rzeczywistości - stosik włóczek i kilka ciekawych wzorów już czekają :)
Miłego weekendu!

Wólka

Plan był taki: idziemy z Iwonicza Zdroju czerwonym szlakiem, na pierwszym zakręcie w lewo skręcamy na ścieżkę prowadzącą do Wólki i dalej na Przymiarki aby zakończyć sezon uroczystym toastem grzańcem prosto z termosu :)
Pogoda zapowiadała się piękna, przynajmniej w Krośnie. W Iwoniczu nie było już tak pięknie, a gdy przebrnęłyśmy przez las po błocie do kostek, niebo było już całkiem zachmurzone i zanosiło się na deszcz.

 

Jak czytamy w najnowszym wydaniu przewodnika "Beskid Niski od Komańczy do Wysowej" W. Grzesika, T.Traczyka i B.Wadasa, łemkowska wieś Wólka liczyła przed wojną zaledwie 36 domów i należała do parafii w Desznie. Jej mieszkańcy trudnili się rzeźbieniem w drewnie a swoje prace sprzedawali w pobliskich zdrojowiskach. Tradycje rzeźbiarskie kontynuowali także po przesiedleniu w 1945r. do ZSRR ( główny ośrodek Truskawiec).
Dziś nie ma żadnych śladów po dawnej wsi. Domy spalono a nieliczne ocalałe zostały rozebrane. W latach 70-tych teren dawnej wsi został zrekultywowany spychaczami, zniszczono wtedy oststnie ślady domów, krzyże i sady.

Na terenie dawnej wsi znajduje sie ogrodzony brzozowy krzyż. Niestety nie znalazłam informacji, czy to mogiła czy też postawiono go na pamiątkę dawnych mieszkańców.

Z Przymiarek a raczej z Wierchu przegonił nas wiatr urywający głowy i przelotny deszcz. Szkoda, bo miejsce bardzo malownicze.

Cergowa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na horyzoncie widać  Łopiennik

Wracałyśmy galopkiem. Na szczęście deszcz ustał zanim doszłyśmy do miejsca biwakowego pod Glorietą. Tam już tak nie wiało i wreszcie mogłyśmy uczcić zakończenie sezonu :)

Jesień na Wołtuszowej

Podglądanie innych blogów bywa bardzo inspirujące. Na jednym z moich ulubionych zobaczyłam fantastyczne zdjęcia z Wołtuszowej pokazujące, że to idealny moment aby uchwycić jesień w pełnej krasie. Na dodatek Nuna się przyznała, że nigdy tam nie była a ponieważ synoptycy wieszczą koniec pięknej pogody, pojechałyśmy czem prędzej do Rymanowa Zdroju.

Wysłuchałam niedawno w Radiu Rzeszów koncertu Wołosatek i nie mogę się uwolnić od tej piosenki, idealnie pasującej do poniższych zdjęć.

Jak dobrze, że kuracjusze ograniczają się do odwiedzenia miejsca po cerkwi a mało kto wychodzi na samą górę! Dzięki temu można posiedzieć na ławeczce ustawionej przez dzierżawcę, posłuchać wiatru i nacieszyć oczy widokami.

Pozdrawiam serdecznie :)

P.S.

Nareszcie mogłam poszeleścić :)

Jesienne przyjemności

Długi jesienny weekend można spędzić na kanapie w towarzystwie ukochanego misia...

... albo można wybrać się na małą wycieczkę do znajomych i przekonać się, że okolice Pietruszej Woli są bardzo malownicze a jesień jeszcze szaleje z kolorami.

Sarenki najpierw nam się przyglądały ale jak wyjęłam aparat, pokazały nam tyły :)

Jeszcze odwiedzamy ciekawą kapliczkę

... i trzeba wracać, bo słońce się już chowa.

A na umilenie długaśnego, zimnego wieczoru, mała pysznota - jabłka w kruchym cieście, nafaszerowane wiśniami z nalewki. I jak tu nie lubić jesieni?  :)